zondag 20 november 2016

19 11 2016 Cross-drieluik: Gooreind-Zandhoven-Jaak Schramcross Hoboken

Na m'n laatste (check)sessie bij Move to cure en na 2 weken lichtjes trainen had ik de vrijgave gekregen om terug op te bouwen en mijn ding te doen naar eigen "gezond" verstand. Geen last meer van hiel na inspuiting, bekkenontsteking weg terug fit dus.... elke week zwemmen met Sonja en fietsen naar het werk hadden me bezig gehouden. Maar.... toen ik op een regendag van het werk terugfietste en zoals altijd over de nieuwe fietsbrug reed ging het fout, bij het kruisen van het middengootje schoof mijn voorwiel weg en ging ik tegen de grond, pijnlijke rug als gevolg, ik wist het was van dat, zwakke schakel in rug geraakt ostheopaat dus pff. Deze week lees ik in de krant dat er meerdere fietsers al gevallen zijn aldaar, nu één met barst in de pols. Mijn mails naar de krant en stad Antwerpen hebben dus niet geholpen , dit ter zijde.

Aangezien ik crossplannen had zou ik meedoen op gevoel (rug?), maar vooral omdat Sonja een goede basisvorm had ook al crosst ze niet echt graag (te kort, stress, enz..)


Gooreind was het startschot van het geplande drieluik. Eerst goed loslopen en Sonja haar wedstrijd volgen. Op het redelijk zware parcours eindigde ze mooi 5é en tevreden. Ik daarna zeer kalm gestart en zonder forceren opgebouwd. Plaats deed er niet toe en redelijk voldaan. Rug viel mee.







Zandhoven de volgende afspraak, lichter parcours nu gelukkig maar wel koud, mijn rug was echt niet verbeterd, integendeel, doordat ik op werk ambetante werkpositie van 2 uur had gedaan was het zeer verslechterd met tweede osteopaatbezoek als gevolg. Weer in de achterhoede starten ik, Sonja had ik wijs gemaakt om redelijk vlug te starten naar de smalle doorgang naar het bos om "aanschuiven" te voorkomen.


Ze deed het perfect, mooi mee met haar concurrentes en top 3 ditmaal, de vorm groeit nog meer bij haar. Hoe ik er in geslaagd ben om nog top 5 te lopen weet ik niet, de startpijn doorbijten en op karakter maar niet leuk zo. 




Tenslotte naar de Jaak Schramcross in Hoboken, ik zou nog even doorbijten met de rug om daarna voor onze vakantie naar Jamaica nog maar eens naar de osteopaat te gaan, 3° keer goede keer? Ik laat het weten. Sonja blijft zeggen dat ze het niet graag doet, veel gedoe (stress, was, tijdsbeslag enz) voor "maar" 3 km is haar het niet waard. Alhoewel ze steeds tevreden is achteraf :-)




Deze cross bleek haar beste te worden, vlak aangepast parcours door omstandigheden, enkel het betonnen brugje en voor de rest snelheid. Van in het begin zeer sterk lopend zonder al te veel afzien en mooi finishend op een 5° plaats met zeer sterk deelnemersveld.






Ik weer in de achterhoede starten en proberen iets sneller... maar die rug daar lukt het niet mee, zeer frustrerend, wel blij met de meegedane crossen, relativeren moet kunnen en op Jamaica reken ik op de zachte temperaturen om sterker terug te komen, als die schakel in de rug deze week op zijn plaats gezet kan worden. Mijn voorzichtig doel kerstloop Burcht, voor Sonja vlammen op de 10km als ze het temperatuursverschil en de all in met Jamaica goed verteerd. Yeah man. Weulle weg :-)

Met dank aan de fotografe Lauranne Van Loo, Gav en Antwerp Atlhetics voor de foto's

woensdag 12 oktober 2016

12 10 2016 Geslaagde test

Maandag mijn 8° en voorlaatste sessie gehad bij Move to cure. Zoals gebruikelijk opwarmen en allerhande oefeningen. Maar na 75 min mocht ik op een andere loopband dan gewoonlijk nog eens lopen. Een manuele, dwz op eigen kracht de band op gang trekken en zelf je looptempo bepalen. Hopelijk zonder gevoel van pijn, zware test dus.


Axel had gezegd na het loslopen naar 11 km/u te gaan. Makkie dacht ik, ik moest dit 10 min volhouden, viel me dat ff tegen. Met nog 2 minuten te lopen, doodgaan tot en met. Axel pompte me moed in maar het bleef zwaar. Echter voelde ik niets pijn aan mn verleden(?) blessure. Het was dus 2 min harken op de loopband tot het einde. Na het bekomen liet Axel me weten dat ik deze week 2 x op de weg 4 à 6 km mocht gaan trainen. De 9° sessie stellen we even uit om het resultaat af te wachten van de test.

Ondertussen heb ik al 1 x 4.2 km getest met succes, geen pijn, oef, ik zou kunnen vloeken van opluchting. Morgen loop ik met Sonja 6 km voor dat we een saunadagje inlassen, ik kijk er naar uit.

zondag 18 september 2016

16 09 2016 Blessure Luc

Na de steratlon is m'n bekkenprobleem niet verdwenen helaas. Een echo laten nemen van de pijnlijke zone aan het bekken en eveneens een foto van mijn enkel zouden opheldering brengen.
Zoals ik al wist heb ik dus een Haglundenkel, remedie operatie maar (nog?) geen optie, voorlopig een inspuiting gekregen. Dit kan ook de reden zijn dat ik een ontsteking heb aan de aanhechting van de spierpees aan het bekken. Anders beginnen lopen door de enkelpijn?

Zodoende ben ik terecht gekomen bij Move to cure (oprichter Lieven Maesschalck) zie ook de link op deze blog. Zoals de naam het zelf zegt door veel aangepaste oefeningen genezen. Ik heb het geweten, na de nodige metingen van mijn lichaam de eerste oefensessie gehad, zweten dus en beetje afzien in een fitnessruimte samen met andere atleten en atletes van allerhande sporten.

De stijfheid de dag nadien neem ik er nu graag bij. Zwemmen en fietsen no problem, lopen nog zeker 2 weekjes wachten. Ik reken op mijn persoonlijke begeider Axel Antoine.

Een geheel andere aanpak van (hopelijk) genezen in een aangename sfeer. Nog 8 sessies te gaan