zondag 10 september 2017

10 09 2017 Voorlaatste week marathon

Ook al is het nog maar zondag, van de  derdelaatste week,toch begin ik al te bloggen. Vandaag hebben we de laatste lange marathontraining gedaan van 29km. Toertje 17km Bazel polder en toertje 12km als afsluiter. De bedoeling was om nog eens zeer diep te gaan om het marathongevoel te benaderen. Het probleem van de "Sonjablein" heb ik kunnen oplossen vandaag, compeed plakker met daar een stukje uitgeknipt waar de bleinzone onderaan haar voet dan in zou komen, zodoende geen druk op die plaats dacht ik maar op de sterkere omringde huidzone... met succes geen problemen.



Op de stroken met tegenwind zag Sonja op het einde beetje af, all in the mind zei ik en na een kleine recuperatie legden we de pees er terug op om dat marathonafzien te ervaren. Het waren de laatste kms in feite lange intervallen tussen de gellekes door. Zodoende was km 28 de snelste in een tempo van 11,7km/u en dit na 27km een zeer goed teken. Zeker met een 32km op dinsdag in de benen. Onze snelste lange, en vooral, laatste lange training zit er op met een zeer positief gevoel. Donderdag snelle 20km, normaal gezien makkie.

Nu iets anders... voor de marathontrainingen hebben we dus bij Sonja haar sportcollega's, op UZA, beide een looptest/hartslag gedaan. Ik ook omdat Sonja dat wel wou aangezien ik dit nog nooit heb laten doen. Aangezien ik in rust ook soms een overslag heb (hart dat even klopje overslaagt) had ik dit ook gemeld. Uit de testen bleek er niet direct een probleem. 2 weken daarna echter lieten ze Sonja weten dat ik toch nog maar eens een hartbelastingstest nu op de fiets moest doen. (loopschokken zouden sondes misschien beïnvloed hebben). Ook daar kwam er niet een probleem boven enkel kreeg ik de hartslag niet hoger dan 160, beentjes verzuurden wel op het einde met grootste weerstand. Wel zou de sportarts het eens voorleggen bij de cardioloog om zeker te zijn.

Voorbeeld van een scan met contrastvloeistof
Nu komt het, nog maar eens voor de zekerheid moet ik een scan laten nemen van het hart ook met contrastvloeistof enz...aangezien ik nog zoveel wil blijven sporten. In het "ergste" geval zou een vernauwing de oorzaak kunnen zijn van die overslagen (aangeboren hoge cholestorol), anders gewoon aangeboren zonder probleem. Uiteraard doe ik die test maar na de marathon want kontrastvloeistof in het lichaam kan rare dingen doen aangezien ons Pa'ke daar ooit eens goed ziek van was. Benieuwd... maar eerst Sonja haar marathon begeleiden.

Volgend weekend een bezoekje aan neef en nichtje in Genève, daar doen we ook een klein losloopje van 11km, al uitgestippeld, met op de achtergrond de bergen... van de Alpen veronderstel ik? :-)

woensdag 6 september 2017

06 09 2017 Week 3....

In week 4 ....
was het hoogtepunt de 27km-training. Dit was er eentje met horten en stoten, Sonja haar blein speelde haar parten, een halve compeed bevestigd maar dat was geen goed idee. Na 20km kon ze de pijn niet meer harden, tomtom even gepauzeerd en die compeed verwijderd aangezien deze opgerold was en een groter drukpunt vormde. De laatste 7 km toonde ze karakter om thuis te geraken. Het weekend daarop zou relatief rustig blijven qua kms, sparen voor dinsdag 32km. Zaterdags 12km loslopen en zondags een snelle 14km.

Week 3 dus ....

maandagrust had wonderen gedaan, goed uitgerust naar Wevelgem voor de 32km-test op het parcours. Weer redelijk warm 24°C maar geen zon, een licht windje en een beetje zenuwachtig.
Sonja zou starten zonder bescherming voor de blein maar wel met de nodige plakkers en compeed op zak. Ik was goed geladen met gelletjes en drank.



Rechts de startstrook, over de brug het heuvelachtig rondje.
Na de start begonnen we dus aan het eerste heuvelachtige toertje van 5 km voorbij de brug over de Leie. Het gaat daar direct licht omhoog waardoor je niet te vlug start, goed voor op 24/9. Vlakke marathon? .... niet echt.
 
Afdalen naar Leie (1°ronde), klimmen 2° ronde.
Na 3km daalden we vlotjes af naar de Leie, via de brug naar de overkant terug. Sonja voelde zich toch onzeker en we beslisten om de tomtom nog even te pauzeren om nu een volledige compeed te bevestigen onderaan haar voet. Beterschap toen we terug op gang kwamen.

In de chillmodus liepen we zo naar Kortrijk via de fameuze wandelbrug (zie vorig verslag). Het lusje op zich in Kortrijk langs de kaaien is niet zo lang. Mooi uitzicht langs de torentjes op het einde (zie foto).

De broeltorens in Kortrijk
Het is echter de wijk na deze lus, die lichtjes vals plat omhoog gaat, die wel zwaar kan worden in de marathon wanneer we hier voor de 2°maal voorbijkomen rond km 33. Maar dat was niet voor vandaag.
 
Het voordeel van voorgaande stijging is dat je om terug naar de Leie te lopen niet meer moet klimmen maar lichtjes afdaalt via één van de vele bruggen. Zodoende terug op weg voor het tweede kleine rondje van in het begin maar tegenovergestelde richting nu. Als dit achter de rug was liepen we nog eens een stuk richting Kortrijk om op tijd terug te draaien om aan 32km te geraken. Al bij al liep het goed met Sonja, enkel de zon ging het ons nog een beetje zwaar maken. Het was vooral op karakter de laatste kms afhaspelen, marathongevoel dat Sonja voor het eerst ontdekte in onze voorbereiding.
 
Na een terrasje in Kortrijk, om eens iets anders te drinken dan sportdrank, huiswaarts met zere beentjes. Bad in, ook al zeggen sommigen dat dat niet goed is kan toch deugd doen :-)
 
Razende honger en potje pasta gemaakt als afsluiter.
 
 
Nu the day after weinig hinder van de beentjes, goed teken. Deze week zondag nog een 28km trainen als laatste lange training. De 20km van de week daarna op donderdag rekenen we niet meer als lang :-)

maandag 28 augustus 2017

28 08 2017 Week 5 (voor de marathon)

Terwijl ik dit schrijf zijn we met onze rustdag op maandag al begonnen aan week 4. Vorige week had ik ons vlug ingeschreven voor de halve marathon van Heist op den Berg om de relatieve sleur van het trainen eens te doorbreken. Achteraf zag ik het parcours.... oeps redelijk zwaar, kasseien en hellingen.

Maar eerst gingen we op donderdag het marathonparcours al eens verkennen in Wevelgem met een dikke 25km en 24°C. De dag ervoor  hadden we wel 4 uur op ons benen gestaan tgv de Beverse feesten, optredens Mama's Jasje en Rob De Nijs, genieten hé. We voelden het maar geen uitstel of compassie, naar de Leie dus.

 
Warm, we begonnen eerst aan het toertje van 5km.... verrassend heuvelachtig maar zodra we aan de Leie liepen zo vlak als een spiegel richting Kortrijk. Met de stad in zicht moesten we daar de Leie oversteken via de voetgangersbrug. Een zware hindernis die we in de marathon dus 2x moeten nemen.

 
Dan de grote lus langsheen de gezellige kaaien met terrasjes waar we wel van wat steun zullen mogen verwachten. Inmiddels was Sonja toch al aan het afzien door het warme weer en de Rob, haar hartslag met bijhorende snelheid bewees het, een goede training betreft het leren afzien. Uiteindelijk terug op het jaagpad richting Wevelgem om daar nog eens dat toertje van 5km te doen. Afzien op karakter en blij weerzien met de auto. Beloning een terrasje langsheen het parcours.
 

Dag erna rust om zaterdag los te lopen en zondag onze zware trainingsdag aan te vatten bestaande uit 10km loslopen s'morgens, half 4 de halve marathon dus, dagtotaal 32km, weektotaal 90km.

Heist loopt en zingt, stilte voor de storm
De reden waarom Sonja een marathon wil doen was ook aanwezig... Bartje De Wever....
Ons doel was om op gevoel te lopen en vooral de kms te doen. Wel moeilijk op dit uiterst mooie, sfeervolle maar zware parcours. 4 x de berg op langs voor -en achterkant.

We hebben de squeezy's nog eens goed kunnen testen. Sonja was slim aan het lopen, drinken en doseren op de juiste momenten, weten waar je mee bezig bent.


Enkel die tweede ronde had ze een losse veter, de Wet van Murphy, s'morgens hadden we het daar nog over gehad, een lesje geleerd. Terwijl ik de laatste ronde mijn benen begon te voelen had Sonja blijkbaar geen last, enkel haar heupstreek voelde ze een beetje.

 



De laatste powergel met water achteraf gaf haar de nodige caffeïnekick om mooi te finishen als 6° dame (als training en 10km in de benen) in 1u 54'.... Bartje eindigde in 2u07'. Hij liep zijn debuutmarathon in Antwerpen in 4u14'.... reken zelf maar uit wat  Sonja haar mogelijkheden zijn, de looptest in het UZA (S.P.O.R.T.S)  deze week en haar tijden op andere afstanden zeggen voldoende ook al is ze zo onzeker.

 



 

Dank aan Lauranne Van Loo voor de foto's
Uitslag op naam en afstand zoeken, voor aankomstvideo op haar naam klikken